کاشکی ندونی وقتی که میرم

                   کاشکی ندونی بی تو میمیرم

                        مرگ قناری دیدن نداره

                            گلی که خشکید چیدن نداره

                               میرم از اینجا وقتی که خوابی

                                   من اهل خشکی تو اهل آبی

                                         این نامه از دختر کویره

                                          وقتی میخونیش که خیلی دیره

                                             میرم از اینجا با پای خسته

                                                 با چشمی گریون قلبی شکسته

                                                      بغضی هنوزم مونده تو سینه

    دوری چه سخته قسمت همینه

هرگز تو را فرموش نخواهم کرد حتی اگر مرا از یاد ببری


و هرگز از تو رنجور نخواهم شد


چرا که تو را دوست دارم


دیوانه وار عاشقت شدم


چرا که مهربانی را در وجودت دیدم


با چشمانت وجودم را دگرگون ساختی


و اگر تو نبودی هرگز عاشق نمی شدم


نه تو از عشق من دست میکشی


و نه قلب من از عشقت روی گردان می شود

سوگند که وجود تو در سرنوشت من نوشته شده است و اگر با مژگانت اشاره ای کنی فرسنگها راه

خواهم پیمود چرا که شب عشق بسیار طولانی است

و قلبم در آرزوی تو می سوزد

آنگاه که از برابر دیدگانم دور شوی

خورشید وجودت پنهان می گردد

و ابرهای غم و اندوه مرا در بر می گیرند

و به دنیای غریبی می برند

همیشه در قلبم حضور داری

و عشقت زندگی ام را گل باران کرده است

تمامی این دنیا را با قلبی پر از رمز و راز به دنبالت طی کرده ام

محبوبم همیشه به انتظار

بازگشتت خواهم ماند

زنی بسیار زیبا در طول جاده ای در حرکت بود مردی او را دید و به نزدش آمد و گفت:
<<براستی که من عاشق و دلباخته ی تو شدم آیا با من همراه می شوی؟>>
زن گفت:
<<تو چطور خواهر من که بسیار زیبا تر از من است نپسنیدی او پشت سر من در حرکت است >>
مرد بگشت و زنی فربه و قد کوتاه با صورتی بد ترکیب دید از اینرو برگشت و گفت:
<<من فقط و فقط تو را می خواهم >> زن در جوابش گفت:
<<تو عاشق من نیستی چون اگر واقعا عاشق من بودی بازنمی گشتی که کسی زیباتر و بهتر از من را پیدا کنی>>
زن رفت و مرد خجالت زده و پشیمان مسیر رفتن او را دنبال کرد

يادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم وقت پرپر شدنش، سوزو نوايي نکنيم!!

پر پروانه شکستن،هنر انسان نيست گر شکستيم ز غفلت،من و مايي نکنيم!!

يادمان باشد ، سر سجاده عشق جز براي دل محبوب، دعايي نکنيم!!

يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند طلب عشق ز هر بي سرو پايي نکنيم!!

1.عشق؟!
در اين دنيا کدوم نگاه ، نگاه يک عاشقو نشون مي ده؟
اصلا مي دوني نگاه چيه؟
نگاه يه پنجرست!!! پنجره فولادي عشق ....
2.اگه نگاه مي تونه يه پنجره براي عشق باشه پس من اين نگاهو نمي خوام!!!؟
1.چرا فکر مي کني با آزاد کردن عشق راحت مي شي؟
2.چون ديگه آتشش منو نمي سوزوند!
1.چرا عشقو آتشي مي دوني که سوزندست؟!آتش عشق مثل آتش نيست
اين آتشه که سوختنو از عشق گدايي مي کنه چون اين سوختن سرده.
2.سوزش آتش عشق فراموش نمي شه ولي سوزش آتش خيلي زود خوب ميشه
پس آتش عشق بي رحمه.
1.ياد سوزش آتش عشق سرود زندگيه.مي دوني اگه با عشق زندگي نکني کوري؟
چون هيچ چيز رو اون جور که هست نميبيني !!!!
نگاه دل رو اسير مي کنه پس زنداني واقعي دله دلي که هر روز پشت
اين پنجره فولادي ميشينه در حسرت معشوق قدرت مي گيره گاه مي خواد پنجره
رو بشکنه ولي يهو غم وجودشو مي گيره چون اين پنجره فولاديه فقط معشوق
مي تونه به اون اونقدر نيرو بده که اين پنجره بشکنه.
نگاه هاي يک عاشقو نگاه کن....مگه اين نگاه چي داره که نگاه هاي ديگه ندارن؟
درسته همون پنجره ، پنجره اي که فقط يک بار ميشکنه.
پرسيدم تا حالا عاشق شدي گفت آره 100 بار.
عشق يک بار بيشتر اتفاق نميفته ، چون درک نميشه تباح ميشه.چرا مي گن
عشق دروغه چون عاشق نشدن هر احساسي که عشق نيست.

این منم چون گل پرپر که نشستم سر راهت

تو ببین غبار غم رو که نشسته بر نگاهم

اگه من نمردم از عشق تو بدون که رو سیاهم

اگه عاشقی یه درد، چه كسی آن درد رو ندیده

تو بگو كدوم عاشق، رنج دوری نكشیده

اگه عاشقی گناه، ما همه غرق گناهیم

میون این همه آدم، یه غریب و بی پناهیم

تو ببین به جرم عشقت‌، پرپروازم بستند

تو ندیدی من مغرور چه بی صدا شكستم

چه بگم وقتی كه عاشق، زخمی تیغ هلاكه

همه بال و پر زدن‌اش رقص مرگی روی خاك

راز عشق در تواضع است .

این صفت به هیچ وجه نشانه تظاهر نیست.

بلکه نشان دهنده احساس و تفکری قوی است.

میان دو نفری که یکدیگر را دوست دارند،

تواضع مانند جویبار آرامی است که چشمه محبت

آنها را تازه و با طراوت نگه میدارد.

راز عشق در احترام متقابل است.

احساسات متغیر اند، اما احترام دو طرف ثابت می ماند .

اگر عقاید شریک زندگی ات با عقاید تو متفاوت است ،

با احترام به نظریاتش گوش کن .

احترام باعث می شود که او بتواند خودش باشد .

راز عشق در این است که

به یکدیگر سخت نگیرید .

عشقی که آزادانه هدیه نشود اسارت است .

راز عشق در این است که

هر روز کاری کنی که شریک زندگی ات را

خوشحال کند ،

کاری مثل دادن هدیه ای کوچک ،تحسین ،

لبخندی از روی محبت .

نگذار که جویبار محبت از کمی باران ، بخشکد.

راز عشق در این است که

رابطه تان را مانند یک باغ ، با محبت تزئین کنید .

بذر علاقه ها و عقیده های تازه را

بکار که زیبایی بروید .

ضمنا فراموش نکن که باغ را باید هرس کرد ، مبادا

غنچه های گل پوشیده از علف های هرز عادت شود .

برای اینکه عشق همواره با طراوت بماند فباید به آن

مثل هنر خلاقانه نگاه کرد .

راز عشق در خوش مشربی است .

شوخی با دیگران را فراموش نکن ، در ضمن

مراقب شوخی هایت هم باش .

شوخی نا پسند نکن . شوخی باید از روی حسن

نیت باشد ،نه نیشدار .

راز عشق در این است که

حقیقت اصلی عشق ، یعنی تفکر را از یاد نبری .

آیا یک رابطه دراز مدت ، مهم تر از اختلافات

کوچک و زود گذر نیست ؟

راز عشق در این است که

طرف مقابلت را تحسین کنی .

هر گز با فرض این که خودش این چیز ها را

می داند ،از تحسین غافل نشو .

مشکلی پیش نخواهد آمد اگر بار ها با خلوص نیت

بگویی : دوستت دارم .

گر چه احساسات بشری به قدمت نسل بشر

است ، اما کلمات همواره تازه و جوان خواهند ماند .

راز عشق در این است که

در سکوت دست یکدیگر را بگیرید .

کم کم یاد می گیرید که بدون کلام رابطه برقرار کنید .

راز عشق در استواری است .

در فصول مختلف زندگی ،

عشقتان را مانند کوه بلندی استوار ،

مانند خاک حاصلخیزی پر ثمر

و مانند آفتاب چنان در مرکزیت نگه دارید ،

که همه ستارگان گسترده زمان و فضا به دو

ر آن گردش کنند.

همیشه آرزوهاتو یک جا بنویس و یکی یکی اون ها رو از خدا بخواه خدا یادش نمیره که اون هارو بهت بده اما تو یادت میره چیزایی که الان داری ارزوهای دیروزت بوده

                                                    نکن 

کاش هرگز نمی دیدمت تا امروز غم ندیدنت رابخورم ...

کاش لبخندهایت آنقدر زیبا نبودند که امروز آرزوی

دیدن یک لحظه فقط یک لحظه

از لبخندهای عاشقانه ات را داشته باشم ...

کاش چشمان معصومت به چشمانم خیره نمی شد ...

تا امروز چشمان من به یاد آن لحظه بهانه گیرند و اشک بریزند ...

کاش حرف های دلم را بهت نگفته بودم تا امروز با

خود نگویم : " آخه او که میدونست چقدر دوستش دارم "

با تو شروع می کنم

با تو شروع می کنم ، با تو به نـاز می رسم

با تو که در بر  ِ منی ، من به نیــاز می رسم

با تو شروع می کنم ، با تو به را ز می رسم

با عطـش لبـان تو ، من به فــــراز می رسم

با تو شروع می کنم ، مست ِ شبانه می شوم

با تو و در کنار ِتو ، من چو شـراره می شوم

با تو شروع می کنم ، با تو تمــــام می شوم

با تو به انتهای خود ، وصل ِ مــــدام می شوم 

سلام هستی من

وقتی دلتنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوستت داره.

وقتی ناامید شدی به یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی.

وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه.

 وقتی دلت خواست از غصه بشکنه به یاد بیار کسی رو که توی دلت یه کلبه ساخته.

وقتی چشمات تهی از تصویرم شد به یاد بیار کسی رو که حتی توی عکسش بهت لبخند میزنه. 

وقتی به انگشتات نگاه کردی به یاد بیار کسی رو که دستاش در ارزوی دستاته.

 وقتی شونه هات خسته شد به یاد بیار کسی رو که هق هق گریه اش اونها رو می لرزوند.   

وقتی که دلت گرفته شد به یاد بیار کسی رو که قلبش مملو ازعشق پاک تو است.

ای سراپا همه خوبی تک و تنها به تو می اندیشم

می دونی معبد و بتکده من میان ابروان قشنگ توست.

ارزوی من دیدار روی تو و نهایت امید من به دست اوردن توست

چه احساس نازنین و شیرینیه . . .

رو در رو با کسی که دوسش داری بشینی(اتیشگاه)

به چشاش نگاه کنی

تا

عمق وجودت،از یه گرمای عمیق آب بشه

قلبت پر تپش بشه

انگار که داره از سینت کنده میشه

چه احساس عجیبیه . . .

وقتی بخوای با انگشتات،صورتش رو حس کنی

با موهاش بازی کنی

از لباش...

خدای من... باور کردنی نیست...

اونی که میخوای...دوسش داری...عاشقشی...

کنارت باشه...باهات باشه...همراهت باشه...هم پات باشه...

ای خدا منو به عشقم برسون

دلم برای کسی تنگ است                   

                      که طلوع عشق را به قلب من هدیه می دهد 

                            کسی که زیبایی کلامش مرا در عشقش غرق می کند 

                                کسی که قلب من برای داشتنش عمرها صبر می کند  

 غربت و تنهايي و شايد عشق. با خود گفتم هرگز دوستت نخواهم داشت. گفتم عشق را نمي خواهم

. ترسيدم و گريختم. رفتم تا پايان هر چه که بود و گم شدم. و اين ها پيش از قصه ي لبخند تو بود.

 جاي خلوتي بود. وسط نيستي. گفتي: ((هستم)). نگريستم، اما چيزي نبود.گفتم: ((نيستي.)) باز

گفتي: ((هستم.)) بر خود لرزيدم و در دل گفتم نه، نيستي.اين جا جز من کسي نيست.بعد انگار گرماي

تو در دل ام ريخت.من داغ شدم، گر گرفتم تا گيج شدم. بعد لبخند زدي و من تسليم شدم.گفتم:

(( هستي! تو هستي! اين من هستم که نيستم.)) گفتي: ((غلطي.)) و اين هنوز پيش از قصه ي

دست هاي تو بود.

 وقتي رفتي اندوه ماند و اندوه.از پاره ابرهاي هجر باران شوق مي باريد و اين تکه گوشت افتاده در قفس

قفسه ي سينه ام را آتش مي زد.و من ذوب مي شدم و پروانه ها نه،فرشته ها حيرت مي کردند و اين

وقتي بود که هنوز دست هات انگشتان ام را نبوييده بودند.

يک شب که ماه بدر بود و چشم هاش را گشوده بود تا با اشتياق به هر چه که دلش مي خواهد خيره

شود، تو شرم نکردي و ناگهان با انگشتان دست هات هجوم آوردي تا دست هام را فتح کردي. انگشتان

 ات بر شانه ي انگشتان ام تکيه زدند و در آغوش آن ها غنودند. تو ترانه هاي عاشقانه مي سرودي، من

 اما همه ترس شده بودم. چيزي درون ام فرياد مي کشيد. چيزي شعله ور مي شد. شراره هاي عشق

 مي سوزاند و خاکستر مي کرد و همه از انگشتان تو بود.من نيست شده بودم.گفتي: ((حال چگونه

است؟)) گفتم: ((تو همه آب، من همه عطش. تو همه ناز، من همه نياز. تو همه چشمه، من همه

تشنگي.)) گفتي: ((تو هم چنان غلطي.)) و اين هنوز پيش از قصه ي نگاه تو بود.

فرشته اي پر کشيد تا نزديک تر آيد و در شهود با ماه انباز شود. من به خاک افتادم. ناخن هام را با

انگشتان ات فشردي و لبخند پاشيدي. گفتي: ((برخيز!)) گفتم: ((نتوانم.)) بعد ناگهان چشم هات

تابيدند و من تاب از کف دادم. مرا طاقت نگريستن نبود اما توان گريستن بود. بعد تو اشک هام را از گونه

هام ستردي. فرشته پيش تر آمده بود. من گويي در چيزي فرو مي رفتم. گفتم: ((اين چيست؟)) گفتي:

 ((اندوه! اندوه!)) بعد فروتر رفتم. بعد تو دست بر سرم نهادي و مرا در اندوه غرقه کردي. فرشته از حسادت

 لرزيد و بال هاش از التهاب عشق من سوخت. گفتي: ((حال چگونه است؟)) ديگر حالي نبود. عاشقي

نبود. عشقي نبود. فرشته اي نبود. هر چه بود تو بودي. بعد تو لبخند زدي و گفتي:

(( چنين کنند با عاشقان.))

به من ميگفت تنهايي غريب است

ببين با غربتش با من چه ها كرد

تمام هستي ام بود و ندانست

كه در قلبم چه آشوبي به پا كرد

و او هرگز شكستم را نفهميد

اگر چه تا ته دنيا صدا كرد

پیرمردی صبح زود از خانه اش خارج شد. در راه با یک ماشین تصادف کرد و آسیب دید عابرانی که رد می شدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند . .
پرستاران ابتدا زخمهای پیرمرد را پانسمان کردند. سپس به او گفتند: "باید ازت عکسبرداری بشه تا مطمئن بشيم جائی از بدنت آسیب ديدگي يا شکستگی نداشته باشه "
پیرمرد غمگین شد، گفت خيلي عجله دارد و نیازی به عکسبرداری نیست .
پرستاران از او دلیل عجله اش را پرسیدند :
او گفت : همسرم در خانه سالمندان است. هر روز صبح من به آنجا می روم و صبحانه را با او می خورم. امروز به حد كافي دير شده نمی خواهم تاخير من بيشتر شود !
يكي از پرستاران به او گفت : خودمان به او خبر می دهیم تا منتظرت نماند .
پیرمرد با اندوه ! گفت : خیلی متأسفم. او آلزایمر دارد . چیزی را متوجه نخواهد شد ! او حتی مرا هم نمی شناسد !
پرستار با حیرت گفت: وقتی که نمی داند شما چه کسی هستید، چرا هر روز صبح برای صرف صبحانه پیش او می روید؟
پیرمرد با صدایی گرفته ، به آرامی گفت: اما من که می دانم او چه کسی است !

در این دنیای بی رحم دختر نابینایی بود که عاشق پسری بود.

دختر می گفت اگر من چشمهایم را داشتم واسه همیشه با تو می موندم.

یه روز یه نفر پیدا شد که چشمها شو داد به دختر.

دختره وقتی تونست اون پسری رو که عاشقش بود رو ببینه دید که اونم نابیناست.

به پسره گفت که دیگه نمی خوامت.از پیش من برو.

پسره وقتی داشت می رفت رو به دختر کرد و لبخند تلخی زد و گفت:مواظب چشمهای من باش.

آتش عشق  تو در سینه نهفتن تا کی                    همه شب از غم هجر تو نخفتن تا کی

طعنه ز اغبار تو ، ای یار شنیدن تا کی                 روی نادیده و او صاف تو گفتن تا کی

چهره بگشای که رخسار تو دیدن دارد                 سخن از لعل تو ای دوست شنیدن دارد

گفتي كه مرا دوست نداري گله اي نيست

بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست

گفتم كه كمي صبر كن و گوش به من كن

گفتي بايد بروم حوصله اي نيست

پرواز عجب عادت خوبيست ولي حيف

رفتي تو و ديگر اثر از چلچله اي نيست

گفتي كه كمي فكر خودم باشم و آنوقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست

رفتي تو خدا پشت و پناهت به سلامت

بگذار بسوزد دل من مسئله اي نيست

دیر گاهیست که تنها شده ام قصه غربت صحرا شده ام وسعت درد فقط سهم من است باز هم قسمت غم ها شده ام دگر ایینه ز من بی خبر است که اسیر شب یلدا شده ام من که بی تاب شقایق بودم همدم سردی یخ ها شده ام کاش چشمان مرا خاک کنید تا نبینم که چه تنها شده ام ........................ .

                                      گفتم : ـ  او

                                      معلم گفت : ـ " ب "

                                      گفتم : ـ با او

                                      معلم گفت : ـ " پ "

                                      گفتم : ـ پیش او

                                      معلم گفت : " ج "

                                      خواستم بگویم : جدایی

                                       گفت : نگو ...

در شیارهای قلبم به دنبال کدامین عشق می گردی؟عشق من در ایینه ای است که هر روز در ان مینگری......چشمان تو قبله عشق من است من به ان مینگرم وزیر سایه بان ابروهایت به خواب میروم.خوابی عمیق به عمق اقیانوس. در مهربانی لبهایت خنده می روید. در خمار چشمانت عشق غنچه ترد لبانت را چشیدم و بوییدم گل بلورین تو را تا اعماق وجودم
با جمله جاری میشوم احساسم در کالبدی سپید

کاش می شد عشق

                       را تفسیر کرد

                                 خواب چشمان تو را

                       تعبیر کرد

کاش

   می شد در حریم

سینه ها

                     عشق را با وسعتش

                 تسخیر کرد

کاش می شد همچو باران

                                           بی دریغ لحظه های

                       رفته را تجدید کرد...

ميروي و من فقط نگاهت ميکنم تعجب نکن که چرا گريه نميکنم بي تو،

 يک عمر فرصت براي گريستن دارم اما براي تماشاي تو،

همين يک لحظه باقي است

و شايد همين يک لحظه اجازه زيستن در چشمان تو را داشته باشم